มีหนึ่งคำที่พูดไม่ออก พูดไม่เป็น ก็แค่ที่บอกว่ารัก
แต่ปากมันไม่ไป
มันก็เลยชอบทำเป็นงอน ทำให้เธอสนไจไปก่อน
เข้าใจ   ก็เธอน่ะสำคัญ

 อยากเห็นว่าเธอเป็นห่วง อยากให้หวงซักแค่นาที
ก็นั่นน่ะสิ ฉันก็เลยน้อยไจ
อยากรุ้ว่ารักรึเปล่า แปลว่าฉันวุ่นวายไช่ม๊ะ
เออ ก็ได้ เพราะฉันก็เป็นแบบนั้น

 ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ ทำอะไรไม่ดีซักอย่าง
จดเอาไว้ข้างๆ หน้าต่าง ที่หลังอย่าทำแบบนี้
ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ไจ เธอคงเซงหัวไจเลยสิ

แก้เท่าไหร่ไม่หายซักที ถึงเป็นอย่างนี้ ฉันก็มีแค่เธอ
พูดอะไรไม่ใจเย็นๆ พูดดีๆ ไม่ค่อยจะเป็น หรอกนะ
แต่เธอห้ามหนักไจ ไม่ต้องทำเหมือนเธอจะโกรธ
เรื่องอะไรก็ไม่ขอโทษหรอกนะ
เป็นแฟนกันต้องทน